15 Uit evenwicht

Ik sta evenwichtig in het leven. Pfff, dat kan ik op dit moment niet echt zeggen. Ik voel me verre van evenwichtig.

eigen foto

Volledig transcript 

Welkom bij de podcast 'Evenwicht, je leven'. De podcast over ons evenwicht in de breedste zin van het woord. Je luistert naar Paula Hijne en ik maak deze podcast naar aanleiding van het boek 'Evenwicht, in uitvoering', want er is nog heel veel meer te vertellen over ons evenwicht. En dit is seizoen 7, aflevering 15: Uit evenwicht.

En dan begin ik even met een citaat. Een citaat van Dagelijkse Gedachte:

‘Lopen, fietsen, leven... je leert het niet zonder te vallen’. Het is een eigen gedachte van Telina Treels.

Ik vind dat een hele mooie uitspraak. Ik had het eigenlijk zo kunnen gebruiken in het boek 'Evenwicht, in uitvoering'. En zo blijf ik eigenlijk elke keer zoeken naar teksten rondom het evenwicht. En dat kan zowel de evenwichtsaandoening zijn, het zintuig 'evenwicht' zelf, als ook het psychische evenwicht, oftewel het mentale evenwicht. Ja, en dan mentaal? Mentaal, ik vind dat best een moeilijk woord. Dus ik heb het even opgezocht, op internet dan. Mentaal is een ander woord voor ‘psychisch of geestelijk, refererend aan de menselijke geestvermogens zoals denken, voelen, waarnemen. Maar tegenwoordig refereert mentaal vooral aan het cognitieve vermogen zoals denken, onthouden, herinneren en interpreteren’. En een andere uitleg is: ‘mentaal is alles wat niet fysiek is, maar met de psyche te maken heeft. Dit zijn die dingen die we denken en voelen. Iets wat mentaal is, is abstract. Je kunt het niet aanraken, omdat het puur geestelijk is’.

Ja en dan in die uitspraak hebben ze het over dingen die we denken en voelen. Vooral dat ‘voelen’, bedoelen we hier met voelen, de emoties die benoemd worden met het hoofd, met het denken? Voelen zelf is heel fysiek! We voelen iets in ons lichaam en we willen dat duiden met een uitleg, met een verhaal, met een veronderstelling. We willen er een woord op leggen. Ik heb het wel eens eerder gehad over emoties. Maar dat is allemaal denkwerk als je er een woord op legt. Hoewel het voelen zelf, een hele fysieke gewaarwording is. En zonder verhaal, alleen ‘voelen’ dat is zó ontzettend moeilijk voor ons. Ja en dan kom je dus toch wel uit op dat dat voelen een mentale kwestie is, want we denken er heel veel over.

En het is ook wel wat ik vaak met cliënten bespreek, het komt bijna in elk traject wel voor. Is het durven voelen van de emoties zonder oordelen, zonder woorden, zonder een verhaal erbij te maken, is dat een mogelijkheid, lukt dat? En bijzonder is het dat het eigenlijk altijd wel een issue is. Het is, het gaat niet vanzelf bij de mensen. Of komt dat omdat dit eigenlijk het allergrootste struikelblok is van de mens? We denken namelijk veel te veel! Ik inclusief hè! Ik denk ook veel te veel! Want we willen van alles duiden. We willen snappen wat we voelen. En als we er dan een woord aan geven, dan kunnen we het uitleggen aan de ander. Alleen, wat iemand onder het woord van een emotie vindt vallen? Bijvoorbeeld ‘je down voelen’, dat is voor iedereen anders! Dat is in gradatie anders, in vorm, in het niet tot actie komen, maar welke acties dan? En wat jij voelt en denkt bij een bepaalde emotie kan compleet anders zijn dan wat ik voel en denk!

Alleen ja, deze aflevering heet: uit evenwicht. Hoe kom ik hier dan op? Ja, dat heeft dan ook weer te maken met de uitspraak die ik mezelf heb gegeven ook, die bij mijzelf past: ‘ik sta evenwichtig in het leven’. En in seizoen 2, aflevering 4, heb ik het al een keer gehad over evenwichtig zijn. Evenwichtig zijn, dat is voor mij een werkwoord. Het is een dynamisch proces. Het is niet zo dat het altijd in balans is, het leven. Dat het op en neer gaat, dynamisch dus is. En dan jaren geleden, sprak ik over mijzelf van: ik heb gehoorverlies én ik ben professioneel luisteraar. En ook: ik heb evenwichtsverlies, maar ik sta heel evenwichtig in het leven. Dat zijn twee van die uitspraken die ik jaren geleden gedaan heb. En er komt nu een kentering in. Dat gehoorverlies, ja zonder hoortoestellen, dan lukt het nauwelijks om een goed gesprek te voeren en het spraakverstaan zonder hoortoestellen in kost dan zó veel energie, dan kan ik zelfs met moeite de vragen stellen die op dat moment nodig zijn. Omdat het luisteren zélf al zo veel vraagt. Dus ik ben heel blij met de hoortoestellen, want dan wordt dat toch nog een beetje makkelijker.

En nu zit ik met die vraag voor mezelf, het werk als professioneel luisteraar, wat wil ik daarmee? Is het nu het juiste moment om te stoppen als coach? Om niet meer die professionele luisteraar te zijn. En dan mijn evenwicht! Ik zei al, ik sta evenwichtig in het leven. Door allerlei klachten raak ik op dit moment zowel fysiek als psychisch uit evenwicht. En dat merk ik al aan mijn lopen, dat als ik loop dan moet ik dat met nóg meer aandacht doen dan dat ik het anders deed. En ook als ik opsta uit een stoel, dan moet ik eerst stevig gaan staan en dan pas gaan lopen. En ik heb een hele periode gehad dat ik zó lekker in mijn vel zat, dat het allemaal veel soepeler ging, veel makkelijker ging, dan kon ik wél meteen opstaan en lopen en zo en dat gaat op dit moment allemaal minder. En dan heb ik nu op dit moment geen wiebeldagen, en ook de afgelopen periode niet gehad, toch zijn er allerlei andere lichamelijke klachten die mij toch uit evenwicht brengen. En dat voelt dus zeker niet als evenwichtig in het leven staan. Of evenwichtig in het leven ‘lopen’. Of evenwichtig in het leven ‘fietsen’. En al helemaal niet evenwichtig in het leven ‘denken’!

En dat komt ook, ja, pas geleden ben ik geïnterviewd, ben ik zelf geïnterviewd in een radioprogramma. Dat ging over gebarentaal, maar daar was ook de technicus bij. En de technicus van dat radioprogramma die helpt ook heel veel bij mij, in mijn programma. Dus die kent me al een beetje. Die heeft al heel veel va