16 Alles op zijn tijd

Heb ik er vertrouwen in dat alles op zijn tijd komt? Geldt dat ook voor moeilijke dingen die mij overkomen? En neem ik dan de juiste beslissingen op het juiste moment? 

Ik wil dat alles op zijn tijd komt. Hoe zit het dan met het creatief zijn? Dat wil ik namelijk zo graag, want ik zit zo vol ideeën. Of creëer ik iets altijd op het juiste moment?  

Een aflevering over de tijd en creatie.

(eigen foto)

Volledig transcript:

Welkom bij de podcast 'Evenwicht, je leven'. De podcast over ons evenwicht in de breedste zin van het woord. Je luistert naar Paula Hijne en ik vertel over het evenwicht, zowel het fysieke als het psychische evenwicht. Dit is seizoen 7, aflevering 16: Alles op zijn tijd.

Als je me al een tijdje volgt dan heb je al begrepen dat ik een beetje op zo'n kantelpunt sta. Dat ik nog niet zo helemaal precies weet waar ik naartoe ga. En nu maak een podcast met de titel: Alles op zijn tijd.

Hoe kom ik daar dan aan? Ik was pasgeleden op een training: Vrouwen op de radio. Dat wordt georganiseerd door de NLPO. Dat is voor mensen die bij de lokale omroep werken en dan kun je een soort training volgen. Allerlei verschillende trainingen die ze hebben. En ik vond deze wel interessant. Vrouwen op de radio. En dan gaat het om de techniek. We hebben dus op een eenvoudige manier de techniek geleerd, wat nodig is tijdens het maken van een radioprogramma. We moesten daar een nummer aankondigen en afkondigen en dan tegelijkertijd de juiste schuifjes open en dicht en de microfoon open en dicht en zo. En ik koos toen het lied van Stef Bos: Alles op zijn tijd. En als ik daar dan over nadenk, dan is het niet zo raar dat ik dat gekozen heb. Ik koos het puur intuïtief, zo van, dat vind ik mooi om het iets over de tijd te gaan hebben. Want Stef Bos die zingt in dat liedje: Alles op zijn tijd, ik wil alles op zijn tijd. Mijn geluk heeft geen agenda, liever alles op zijn tijd. Je leert jezelf kennen, je raakt de ballast kwijt, alles komt ooit samen op een kruispunt in de tijd.

Alleen die tekst al maakt dat ik echt heb van: wat bedoel ik daar nou precies mee dat het mij zo raakt? Dat 'alles op zijn tijd'? Daar wil ik het in deze aflevering met je over gaan hebben. Want, heb ik er wel alle vertrouwen in dat alles op zijn tijd komt? Dat ik de stappen op het juiste moment zet? Dat ik net iets leer op het moment dat ik het goed kan gebruiken!

Alles op zijn tijd!

Dan geldt dat ook voor de moeilijke dingen? Voor de moeilijke acties, de vervelende zaken? Geldt dat ook ziekte? En dan denk ik: nee, dat overkomt je, om wat voor reden dan ook en welke oorzaken het dan ook heeft. En er zijn zo veel dingen waar ik helemaal geen controle over heb, wat ik niet in de hand heb, ja en misschien hoeft dat ook helemaal niet. Als ik maar op het moment dat het nodig is, op de juiste manier reageer. Dat wil ik heel graag, de juiste actie ondernemen. Op dat moment de juiste actie. Het kan natuurlijk ook zijn dat ik later, dat het dan duidelijk wordt dat het geen handige actie was, of dat het niet helemaal de juiste beslissing was, maar op dat moment is het wel de juiste actie.

Alles op zijn tijd, waar komt die uitdrukking vandaan? En ik kan me ook niet voorstellen dat iedereen het ermee eens is, met die woorden. Want als je een ramp overkomt of een ongeluk, daar is toch eigenlijk nooit de juiste tijd voor? Dat overkomt je, dat komt van buitenaf. En soms is iets wel te voorzien, maar vaak weet je het helemaal niet. En aan de ene kant is dat natuurlijk maar goed ook, want anders ben je er al heel druk mee bezig. Dan zou ik me heel erg druk maken om van alles en nog wat en dan weet ik nóg niet of ik het juiste doe op het juiste moment. En aan de andere kant, als je weet dat er iets heel onheilspellends aan komt, dan kun je je er wel op voorbereiden, en dat wellicht vermijden. Misschien kun je er ook voor vluchten, dat weet ik niet. Of voorzorgsmaatregelen nemen. Dan ben ik actief iets aan het doen, aan dat onvermijdelijke. Maar liever ben ik onwetend en dan zie ik wel wat er op dat moment nodig is. Op dat moment ja, weet ik dan hoe mijn lijf reageert, welke emoties er zijn en hoe anderen mij kunnen helpen en wat ik nodig heb. En eigenlijk wil ik dat ook helemaal niet weten. Ik wil niet nadenken over dreigingen, omdat het toch vaak weer helemaal anders gaat en soms zelfs heel onvoorstelbaar anders, dat als je je al hebt voorbereid, dat het helemaal voor niets zou zijn geweest. Nou ja, dan heb ik liever al die dingen waar ik me wél op kan voorbereiden en die dan ook heel goed te doen zijn.

Bijvoorbeeld al zo'n presentatie. Een presentatie geven, dat vind ik heel leuk. Ik vind het spannend leuk, daar kan ik heel erg naar uitkijken. En dat kan ik heel erg voorbereiden en ook op het moment dat ik mijn tekst even kwijt ben, dan is er altijd wel een draad die ik kan oppakken aan de hand van korte teksten ..ehm.. aan beelden, aan voorwerpen van wat ik mee heb. Het is soms ook de blik in de ogen van een ander dat je denkt: oh ja dit is het volgende wat ik ga vertellen. En er zijn dus mensen die (ha) vinden het echt vreselijk om te presenteren. Die vinden het doodeng. Die blijven daar liever heel ver van weg. Wat dat betreft ga ik dat soort uitdagingen graag aan. En helemaal natuurlijk als mijn expertise er ligt en als ik er heel blij van word, of als ik het heel graag voor het voetlicht wil stellen, dat ik dat heel graag wil uitdragen. Ja, dan wil ik dat heel graag doen en dan ook, zo'n lezing, nou, kom maar op! Maar ja, alles op zijn tijd! Noemde ik het net al hè!

Ik heb het ook de afgelopen tijd gehad over dat ik heel graag weer wil creëren, creatief zijn. Ik heb daar ooit wel eens eerder iets over gezegd, dat het vooral het creatief schrijven en zo, creatief denken, creatie, creëren, creatief zijn, het zijn hele mooie woorden. Twintig jaar geleden had ik dat nooit zelf gezegd over mezelf! Dat ik creatief ben, dat vond