3098 - 11.söz-Şu kasrın meliki olan Seyyidimiz

Euzu billahi mineşşeytanirracim. Bismillahirrahmanirrahim. On Birinci Söz'den okuyalım inşallah. On Birinci Söz. Bismillahirrahmanirrahim. Veşşemsi ve duhaha ve kameri iza telaha ve nehari iza cellaha ve leyl-i iza yağşaha ve sema-i ve ma benaha ve ardi ve ma tahaha. Ey kardeş, eğer hikmet-i âlemin tılsımını ve hilkat-i insanın muammasını ve hakikat-ı salâtın rumuzunu bir parça fehm etmek istersen nefsimle beraber şu hikâyedeki temsile bak. Evet, üç tane mühim kelime var. Hikmet-i âlemin tılsımını, hilkat-i insanın muammasını ve hakikat-ı salâtın rumuzunu. Evet, yani bu âlemin yaratılmasındaki maksat, gaye nedir? Hikmeti nedir? Allah bu kâinatı yaratabilirdi, yaratmayabilirdi. Değil mi? Yaratmış. Bu güzel âlemi yaratmış. Niye bu kadar çok güzel yaratmış? Yaratmasındaki maksat ne? Amacı, gayesi ne? Bu kâinatın içerisinde ondan sonra bütün baharı yaratması, ağaçları yaratması, meyveleri yaratması, insanı yaratması yani cüzden küle kadar tamamı içinde günleri yaratması, ayları yaratması, yeryüzünü yaratması gibi. Yani yaratmasındaki maksat ne? Sonra hilkat-i insanın muammasını. İnsanı da bu kâinata karşı duyarlı, anlayışlı, bu kâinat kitabını okuyacak, anlayacak, ona karşı böyle alaka duyarak... İnsanı da çok harika cihazlarla donatmış. İnsan da bu kadar mükemmel çok duygular, çok latifeler, çok azalar ile böyle çok üst düzeyde yaratmasının sebebi ne? Hilkatindeki sebebi. Hilkatindeki muamma, sır ne? Bir de hakikat-ı salâtın rumuzu. Yani böyle bir kâinatta böyle bir insanın namaz kılması, namazla ifade ettiği hakikatler, namazın içerisindeki hareketlerin, kelimelerin, surelerin rumuzu, içerdiği o gizli manalar nedir? Yani kâinat, kâinatta insan, insandaki insanlığın namazı. Yani bu üçünü böyle birlikte güzelce izah eden bir risale bu. Hakikat-ı salâtın rumuzunu bir parça, bir parça fehm etmek istersen, anlamak istersen nefsimle beraber şu hikâyeyi, şu temsil hikâyecik... Mesela üstadımız sürekli böyle "nefsimle beraber" kaydı var. Bunu hatta Sözler'in ilk sayfasında da söylüyor. Yine nefsime, nefsime diyeceğim. Kim isterse nefsimle beraber dinle. Ben risaleleri nefsime yazmışım. Nefsimi muhatap etmişim. Nefsimin suallerine cevap olarak yazmışım diye biz de yani hakikatleri okurken asıl muhatap nefsimiz olacak. Nefsimize bu dersleri okurken biraz sesli okuduğumuz için birbirimizden istifade etmiş oluyoruz. Yani hiçbir zaman karşımıza birisini koyup onu anlatmayacağız yani. Her zaman kendimiz anlatacağız. Ama kendimizi anlatırken de başkaları da o derste bulunabilir. Çok önemli bu istifade açısından. Nefsinle beraber şu temsil hikâyecik... Temsil hikâyecik. Yani burada okuyacağımız temsil, ta kâinat yaratılmadan, Cenab-ı Hak'ın ezeli, ebedi varlığından kâinatın yaratılması, insanın yaratılmasına, kıyametin kopmasına, tekrar ahiretin, cennetin, cehennemin ta sonsuza kadar bütün zamanları kapsayan bir temsil bu. Çok muhteşem bir temsille bu kâinatın hakikatine, hakiki olarak baktırıyor. Bir zaman bir sultan varmış. Bir zaman bir sultan varmış. Mesela burada sen edebi çalışıyorsun değil mi Fatih? Mesela "vardı", "varmış". Mesela şimdi mesela mışlı kelimelerde mesela diyelim ki burada kaza olmuş. Dediği zaman sen görmedin, birisinden duydun. "Kaza oldu" deyince gördün oluyor. Değil mi? Burada tabii Cenab-ı Hakk'ın varlığı ezeli olduğu için tabii biz o zamanlar olmadığımız için önce "varmış" diyor. Sonra "var" diyor. Yani o zatın varlığını önce duyuyoruz. Sonra da artık kâinatı görmeye başlayınca da varmıştan vara çıkıyoruz. O yüzden başta varmış diye başlıyor. Bir zaman bir sultan varmış. Servetçe onun çok hazineleri vardı. Şimdi sultan varmış. Sultan'da neyi varmış? Servet ve onun pek çok hazineleri. Burada hazinesi, orada hazinesi, şurada hazinesi, içerileri hazineler, servetlerle dolu. Yani çok zengin bir sultan varmış yani öyle düşün. Hem o hazinelerde her çeşit cevahir, elmas ve zümrüt bulunuyormuş. Hem böyle bir büyük bir hakim sultan hem de hazineleri var. Hazinelerde de her çeşit cevahir, cevherler, elmas, zümrüt bulunuyormuş.