Sait Faik Abasıyanık : Madam ve Mösyü

Sait Faik’in "Madam ve Mösyü" hikayesi, yazarın yine o meşhur gözlemciliğiyle kaleme aldığı, İstanbul’un kozmopolit yapısını ve insan ilişkilerindeki o sessiz, bazen de hüzünlü kopuşları anlattığı bir öyküdür.Hikaye, mahallede bir arada yaşayan, yaşını başını almış bir çiftin; Madam ve Mösyü’nün etrafında şekillenir.Geçmişin Parıltısı ve Şimdinin Hüznü: Madam ve Mösyü, bir zamanlar daha varlıklı, daha "parlak" bir hayat sürmüş, ancak zamanla ekonomik ve sosyal olarak gerilemiş bir azınlık çiftini temsil eder. Onların tavırlarında, eski İstanbul’un o zarif ama artık solmaya yüz tutmuş havası vardır.Bir Arada Ama Yalnız: Çiftin arasındaki ilişki, büyük tutkulardan ziyade alışkanlıklara ve sessiz bir dayanışmaya dayanır. Birbirlerine karşı nazik ama bir o kadar da mesafelidirler. Sait Faik, bu iki insanın birbirinin gölgesinde nasıl yaşadığını ustalıkla çizer.Yazarın Gözlemi: Anlatıcı (yazar), bu çifti dışarıdan izlerken onlara karşı hem bir hayranlık hem de derin bir acıma duyar. Onların giyim kuşamları, konuşmaları ve küçük alışkanlıkları (kahve içmeleri, sokağa çıkışları), değişen dünyaya ayak uydurmaya çalışan ama hep biraz "geride" kalan birer imgedir.Kaybolan Bir Dünya: Hikayenin alt metninde, eski İstanbul’un o çok dilli, çok kültürlü ve nezaket odaklı yaşamının yavaş yavaş silinişi yatar. Madam ve Mösyü, bu silinen resmin son figürleri gibidirler.Sait Faik bu hikayede bize "insanların sadece bugününe değil, taşıdıkları geçmişe de bakmamız gerektiğini" söyler. Madam ve Mösyü, yazarın kaleminde sadece iki ihtiyar değil, bir dönemin kapanışını temsil eden hüzünlü birer anıttır.Sait Faik'in bu hikayesi, daha önce okuduğumuz "Yani Usta" veya **"Eftalikus'un Kahvesi"**ndeki o eski İstanbul beyefendisi/hanımefendisi havasını biraz daha trajik bir yerden yakalıyor gibi, ne dersiniz.#saitfaikabasıyanık #madamvemösyü