Sait Faik Abasıyanık : Salıncakçı

Sait Faik’in "Salıncakçı" hikayesi, yazarın çocukluk masumiyetine, bayram neşesine ve bu neşenin arkasındaki emektar insanlara duyduğu derin sevginin bir yansımasıdır. Semaver kitabında yer alan bu öykü, adeta bir tablo gibi canlı ve hareketli bir atmosfer sunar.Hikaye, eski İstanbul’un o cıvıl cıvıl bayram yerlerinden birinde geçer.Bayram Yeri ve Salıncakçı: Odak noktasında, çocukları eğlendirmek için kurulan devasa ahşap salıncaklar ve bu salıncakları büyük bir ustalıkla sallayan Salıncakçı vardır. Salıncakçı, sadece bir işçi değil, çocukların hayallerini gökyüzüne çıkaran bir kahraman gibidir.Hareketin Şiiri: Sait Faik, salıncakçının hareketlerini büyük bir hayranlıkla anlatır. Onun salıncağı hızlandırmak için havaya sıçrayışı, gövdesini bir yay gibi kullanışı ve çocukların kahkahalarıyla birleşen o ritim, yazarın gözünde adeta bir ayindir.Çocukların Sevinci: Salıncağa binen çocukların yüzündeki o saf korkuyla karışık heyecan, uçma hissi ve dünyanın ayaklarının altından kayıp gitmesi, hikayenin en duygulu bölümleridir. Anlatıcı (yazar), bu çocukları izlerken kendi çocukluğuna ve o kaybolan masumiyete özlem duyar.Emeğin Güzelliği: Salıncakçı, akşama kadar kan ter içinde kalarak çalışır. Yazar, bu adamın yorgunluğuna rağmen çocukların mutluluğundan aldığı sessiz tatmini ve işine duyduğu saygıyı yüceltir. Salıncakçı, bayramın gizli kahramanıdır.Sait Faik bu hikayede bize "Mutluluk, başkasının mutluluğuna vesile olmaktır" mesajını fısıldar. Salıncakçı, belki çok az para kazanan sıradan bir adamdır ama gökyüzüne fırlattığı her çocukla birlikte dünyanın daha katlanılabilir bir yer olmasını sağlar. Yazar, bu basit ve güzel anı ölümsüzleştirerek okuyucuyu gündelik dertlerden uzaklaştırıp o eski bayramların huzuruna götürür.#saitfaikabasıyanık #salıncakçı