3146 - 22.söz-1.makam-4.bürhan-Eğer o gizli zâtı kabul etmezsen

İlâhimüne şeydani racim. Bismillâhirrahmânirrahîm. 4. bürhan. 4. bürhan. Şimdi Osman abi, bürhan deyince biz ne yapıyorduk bu 22. sözde? 22. sözde bu kâinatın bir ustası var. Tek bir ustası var. Bütün her şeyi bizzat o tek bir zat yapıyor. Ondan sonra bununla alakalı yeryüzünde alametler, işaretler, deliller var, bürhanlar var, değil mi? Bu yeryüzündeki kâinattaki, ondan sonra o kâinatın sahibini gösteren şeyler, deliller nelerdir yani? Yani şöyle kâinata baktığımız zaman bu kâinatın ustasının varlığını bize gösteren hakikatlara bürhan diyoruz. 3 tanesini okuduk. Mesela 1. bürhanda tohumları ve şuursuz bitkilerin şuurlu hareketi, tohumların ağaçları taşıması, aciz olmasıyla beraber bir kuvvet gerektiren işi yapıyor. Orada kuvvet sahibi zatı gösteriyor. Şuursuz olduğu halde şuurlu hikmetle hareket ediyor bitkiler. İşte üzüm asmasını örnek verdi. O zaman kendisi yapamaz, orada yaptıran biri var. İkincisinde işte bu ağaç çamurdan, topraktan, böyle şeylerden meyvelerin yaratılışı, hayvanların yaratılışı. Yani onların böyle farklı farklı işte havadan, sudan, topraktan, çeşitli elementlerden böyle harika şeylerin yapılı olması, yapılıyor olmasını gösterdi, değil mi? Üçüncüsünde de hareketli varlıkların kâinatın bir misali musaggarı olması büyük bir sanattır. Kâinatın misali musaggarı olabilmesi, bir varlığın bütün her şeyle uyum içerisinde olması, mesela işte akciğerin havayla uyum içerisinde olması, gözün ışıkla, midenin bütün yerle uyum içerisinde bir varlık, bütün anca bütün kâinatı hükmü geçen, yaratan birisi yaratabilir diye delil. Ve her bir bürhan böyle güzel noktaları gösteriyor. Şimdi 4. bürhanda acaba ne var? O gözle bakalım. 4. bürhan, ey muannid arkadaş. Muannid arkadaş. Mesela burada muannid ne demek? İnat ediyor. Tamam, kabul ettim demiyor ya. Bak, 3 tane bürhan saymış, hâlâ kabul ettim demiyor. O zaman bu muannit demektir. Daha delil istiyor yani. Daha yani istiyor. Ondan sonra ediyor. Yani daha ikna olmamış ama ikna olacak inşallah 12. bürhanın sonunda. Bu kitaplar da çok önemli yani. Ey muannit arkadaş, gel sana daha acibini göstereceğim. Yani niye daha acibini göstereceğim? Yani hâlâ inat ediyor ya. Daha vurucu bir şey yani böyle, daha çarpıcı bir misal gelecek. Bak, bu memlekette bütün bu işler, bu şeyler değişti, değişiyor, bir halette durmuyor. Bu memlekette bütün bu işler, bu şeyler değişti, değişiyor. Bir halet, bir halette durmuyor. Mesela şimdi şu salonun eşyaları yerleştirilmiş. Yerleştirildiği gibi duruyor, değil mi? Mesela siz her derse gelişinizde yerleri değişmiş olsa, daha yok kim değiştirdi dersin, değil mi? Mesela daha güzel bir şekil alsa, daha güzel bir şekil alsa, bir değiştiren olması lazım. Allah kâinatı yaratmış ama böyle camit durmuyor yani. Dünyanın yeri değişiyor, güneşin yeri değişiyor, yeryüzü halası değişiyor. Mesela halıyı seriyor, Cenab-ı Hak bir daha kaldırıyor, bir daha seriyor, ağaçlar değişiyor. Yani sürekli değişim var. Bu değişim de fa- fa- faal olan zatın sürekli faaliyette olduğunu gösteriyor. Mesela yaratıp bırakmış olsa öyle ordu yerde kalır her şey. Ama sürekli böyle bir değişim var. 4. bürhana başladık da Murat Hanım. Orada acaba neye dikkat çekiyor üstad? İlk cümlede bunu söylüyor. Bu memlekette bütün bu işler, bu şeyler değişti, değişiyor, bir halette durmuyor. Değişmesi de ondan sonra ayrı bir delil yani. Mesela bu eşyaların buraya yerleştirilmesi bir delil, değiştirsen ayrı bir delil. Değil mi? Mesela bir insanın yaratılışı bir delil, bu insanın büyümesi, mesela çocuğun büyümesi ayrı bir delil. Ağacın varlığı bir delil, onun çiçek açması ayrı bir delil. Meyvelenmesi ayrı bir delil, büyümesi ayrı bir delil. Yani bu işler, bu şeyler değişi değişiyor, bir halette durmuyor. Tabii değişim deyince binlerce, milyonlarca misal verebilirsin. Bakalım üstad hangi misali veriyor? Dikkat et ki bu gördüğümüz camit cisimler, hissiz kutular birer hakim-i mutlak suretini aldılar. Adeta her bir şey bütün eşyaya hükmediyor. Dikkat et ki bu gördüğümüz camit cisimler, hissiz kutular birer ha