İSLAMDA TESETTÜR VE CİLBAB-01 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ

Kadınların el, yüz ve ayakları dışında, sarkan saçları

dahil bütün bedenleri namazda veya yabancı erkeklerin

yanında örtülmesi gerekli olan yerlerdir. El ve yüzün ise

bir fitne korkusu bulunmadıkça namazda da namaz dışında

da örtülmesi gerekmez "Kadınlar süslerini (yabancı

erkeklere) açmasınlar" (Nur s. 31) ayetinde "kendiliğinden

görünen yerler müstesnadır" istisnası ile, bedenden

bazı yerlerin açık kalabileceğine işaret edilmiştir.

Peygamber Efendimiz (s.a.v), Hz. Ebû Bekir (r.a.)’ın kızı

Esma'ya el ve yüzün açık kalabileceğini bildirdiğini belirtmiştir.

Başka bir hadiste Resûlullâh (s.a.v.); "Kadın örtülmesi

gereken avrettir. Dışarı çıktığı zaman şeytan ona

gözünü diker" buyurmuştur.

Sonuç olarak Nur Suresi 31. ayetteki baş örtüsü (hımar)

ve Ahzab Suresi 59. ayetteki dış giysi (cilbab) terimleri

birlikte değerlendirilince, kadın için iki parçalı bir

giysi şekli ortaya çıkar. Birincisi; saç, boyun ve göğüsleri

örten ve omuzlara doğru yakaların üstüne serbest bırakılan

"baş örtüsü"; ikincisi ise "dış giysi" olup, bunun şekli

iki türlü tarif edilmiştir.

Başörtüsünün üstünden, bedeni aşağıya kadar örten

büyük parça giysi veya başörtüsünün altında boyundan

aşağı topuklara kadar örten dış giysi cilbabın tarifleri

arasındadır. Hatta cilbaba, başörtüsü veya peçe anlamı

verenler olduğu gibi Abdullah b. Abbas (r.a)'ın "rida" yani

bedenin üst bölümünü örten dış giysi ya da örtü anlamını

verdiklerini bildilmiştir. Örtünmenin gayesi zinadan ve

yabancı erkeklerin sarkıntılık yapmasından sakındırmak

olduğuna göre, giysinin parça sayısına bakmaksızın bu

nitelikleri taşıması gerekir. Altını göstermemesi, bol olması,

karşı cinsin giysisine benzememesi bu nitelikler arasında

sayılabilir.

(Ali Rıza Peker, Örtünme ve Tesettür)