Sait Faik Abasıyanık : Bir İlkbahar Hikayesi

Sait Faik’in "Bir İlkbahar Hikayesi" öyküsü, yazarın doğadaki uyanış ile insanın iç dünyasındaki huzursuzluk veya umut arayışı arasındaki o ince bağı anlattığı çok zarif bir metindir. Sait Faik için ilkbahar, sadece ağaçların çiçek açması değil, insanın kendi içine dönüp "acaba yeni bir başlangıç yapabilir miyim?" diye sormasıdır.Sait Faik, baharın gelişini alışılagelmiş bir coşkuyla değil, daha ziyade bir "hatırlayış" gibi anlatır. Hava yumuşar, güneşin yüzünü göstermesiyle sokaklardaki insanlar, ağaçlardaki tomurcuklar değişir. Yazar, bu değişimi bir şaşkınlıkla izler.Yazar baharı karşılarken, geçmiş baharlarda yaşadıklarını, artık yanında olmayan dostlarını, kaybolan günleri hatırlar. Bahar, ona aslında biraz da "eksilenleri" gösterir.Sait Faik burada sadece baharı değil, "ilk aşkın ve ilk ayrılığın mevsimini" anlatır.Anlatıcı, çocukluğunda bir Anadolu kasabasında, bir kızla aralarında o meşum ama masum oyunu oynarlar. Kız ona ayna tutar, o kıza ayna tutar. Bu, çocukluğun en saf iletişim biçimidir; birbirinin yansımasını görme ve birbirine ışık yansıtma çabası. O küçük aynalar, aslında birbirlerine olan o ilk, tarif edilemez "bakışlarıdır".Babasının tayini çıktığında, anlatıcının dünyası başına yıkılır. Bir şehirden diğerine sürüklenmek, Sait Faik’in eserlerinde hep bir "ait olamama" duygusunu tetikler.Hikayedeki o ünlü sahnede, yolda ilerlerken gökyüzünde biriken kırkikindi yağmurları ve kara bulutlar, çocuğun içindeki fırtınayı simgeler. O yağmurlar başladığında, çocuk babasının yanında değil, o geride bıraktığı "ayna tuttuğu kızın" yanında olmak ister.Yağmur bulutlarını gördüğünde ağlamaya başlaması, sadece bir ayrılık acısı değil, aynı zamanda "çocukluğun ve o aynalı oyunun bittiğini" anladığı andır.Yazar, bu hikayeyi anlatırken aslında şunu sorgular: "İnsan kaç yaşına gelirse gelsin, o ilk aynanın yansıttığı ışık hiç kaybolur mu?" Sait Faik, Anadolu'nun o bozkır kasabasında yaşanan bu kısa süreli aşkı, yetişkinlikte karşılaştığı hiçbir "ilkbahar" ile kıyaslayamaz. Kırkikindi yağmurları, onun için sadece doğa olayı değil, o ayrılığın gözyaşlarıdır.#saitfaikabasıyanık #birilkbaharhikayesi