Sait Faik Abasıyanık : Jimnastik Yapan Adam

Hikaye, yazarı adada, sahil kenarında tek başına jimnastik yapan ecnebi bir adamı görmesiyle başlar.Adam, adanın ıssız bir köşesinde, kimselere aldırmadan büyük bir disiplinle vücudunu hareket ettirmektedir. Yazar onu uzaktan hayranlıkla ve biraz da şaşkınlıkla izler. Bu adam, adanın yerlisi olmayan, yabancı (ecnebi) biridir ve hareketleri çok profesyonelce, neredeyse ayinseldir.Bir Yıl Sonraki Karşılaşma: Aradan tam bir yıl geçer. Yazar yine aynı yerde, aynı adamı yine jimnastik yaparken görür. Zaman geçmiş ama adamın o dinçliği ve disiplini değişmemiştir. Bu sefer aralarında bir konuşma geçer.Ecnebi adam, hayvanlar ve insan doğası üzerine konuşurken şunları söyler:"Kedi iyi..." der, çünkü kedi bağımsızdır, kimseye eyvallahı yoktur, kendi başınadır ve özgürdür."Köpek fena huy..." der, çünkü köpek itaatkardır, sadakati bazen köleliğe varır, sahibinin ağzına bakar.Felsefi Derinlik: Ecnebi adam aslında bu benzetmeyle kendi yaşam felsefesini anlatmaktadır. O da bir "kedi" gibi, toplumun ne dediğine bakmadan, kimseye boyun eğmeden, kendi disiplini ve özgürlüğü içinde (jimnastiğini yaparak) yaşamaktadır. İnsanların "köpek" gibi birilerine veya bir düşünceye körü körüne bağlanmasını "fena huy" olarak görür.Sait Faik bu hikayede, o ecnebi adamın şahsında "bağımsız ruhu" selamlar. Adalıların veya dışarıdan bakanların "deli" diyebileceği bu adam, aslında yazarın özlediği o özgür, kimseye hesap vermeyen insan tipidir. "Kedi iyi" demesi, aslında Sait Faik'in de hayata bakışıdır; başına buyruk, sokaklarda gezen ama onurlu.Bu "kedi-köpek" ayrımı üzerinden Sait Faik'in hayvanlara olan bakış açısını da çok net görüyoruz. O, boyun eğen karakterlerden ziyade, kendi yolunda gidenleri hep daha çok sevmiştir.#saitfaikabasıyanık #jimnastikyapanadam