Książka The Memory Code autorstwa dr Lynne Kelly to popularnonaukowa praca z pogranicza archeologii, antropologii i badań nad pamięcią. Autorka stawia w niej śmiałą, ale przedstawianą jako hipoteza interpretacyjna tezę, że liczne monumentalne budowle społeczności niepiśmiennych mogły służyć także jako rozbudowane narzędzia zapamiętywania. Punktem wyjścia są australijskie songlines, czyli ścieżki pieśni i związane z krajobrazem praktyki przekazywania wiedzy. Kelly zestawia je z metodą miejsc, znaną współcześnie jako pałac pamięci, a następnie pyta, czy podobne zasady mogły organizować wiedzę wokół Stonehenge, posągów z Wyspy Wielkanocnej, linii Nazca czy budowli Pueblo. Celem książki nie jest ogłoszenie jednej definitywnej odpowiedzi na zagadkę każdego zabytku. Chodzi raczej o poszerzenie archeologicznej wyobraźni o perspektywę kultur, w których pamięć, rytuał, ruch, pieśń i materialne otoczenie tworzyły wspólny system przechowywania wiedzy.
