Κ2Ε1: Νικηταράς ο Τουρκοφάγος

Έντεκα χρονών πυροβόλησε τον πρώτο του Τούρκο. Στα Δολιανά, με λίγες δεκάδες άντρες, κράτησε έναν ολόκληρο στρατό και βγήκε από τα σπίτια να τον κυνηγήσει με το σπαθί. Στα Δερβενάκια έσπασε τρία σπαθιά και το τέταρτο κόλλησε στη γροθιά του. Δεν πήρε ποτέ λάφυρα. Αρνήθηκε να δολοφονήσει τον Οδυσσέα Ανδρούτσο όταν του το ζήτησαν οι πολιτικοί. Και το κράτος που ελευθέρωσε τον έριξε στη φυλακή δύο φορές, τον έστειλε τυφλό στην Αίγινα και τον άφησε να πεθάνει χρεωμένος στον Πειραιά.

Σε αυτό το ντοκιμαντέρ παρακολουθούμε ολόκληρη τη ζωή του Νικήτα Σταματελόπουλου: τη Μεγάλη Αναστάσοβα και τον Ταΰγετο, τον Ζαχαριά Μπαρμπιτσιώτη, τη φυγή στη Ζάκυνθο με τον Κολοκοτρώνη, τους ρωσικούς, γαλλικούς και αγγλικούς στρατούς, τον αποκεφαλισμό του πατέρα και του έντεκάχρονου αδελφού του στη Μονεμβασιά, τη Φιλική Εταιρεία, το Βαλτέτσι, τα Δολιανά, την Τριπολιτσά, τον Άρειο Πάγο και τον γραμματικό, τα Δερβενάκια, τον εμφύλιο, το Μεσολόγγι, τον Ιμπραήμ, την Αράχωβα με τον Καραϊσκάκη, τον Καποδίστρια και το πρώτο χαρτοποιείο της Ελλάδας, τη σύλληψη του 1833, τη Φιλορθόδοξο Εταιρεία, την Αίγινα, την πρώτη Βουλή του 1844 και τον θρύλο του ζητιάνου της Ευαγγελίστριας — και τι λένε γι' αυτόν οι πηγές.

Πράγματα που δεν γράφουν τα σχολικά βιβλία: ο Νικηταράς δεν ήξερε γράμματα, ο αδελφός του πολέμησε στα Δολιανά με ένα ξύλο, έστησε χαρτοποιείο στο Κεφαλάρι, εξελέγη πρώτος προσωρινός πρόεδρος της ελληνικής Βουλής, και ο δικαστής που αρνήθηκε να υπογράψει τη θανατική ποινή του Κολοκοτρώνη ήταν ο ίδιος που κατέγραψε τα απομνημονεύματά του.

Και μια ερώτηση για το τέλος: είχε δίκιο να αρνηθεί τα λάφυρα, όταν είκοσι χρόνια μετά η οικογένειά του δεν είχε να πληρώσει τα χρέη; Γράψτε μας στα σχόλια.