Μας βοηθούν, τελικά, τα βιβλία αυτοβοήθειας;

Μπορούν λίγες σελίδες να γίνουν η αφορμήγια μια ουσιαστική αλλαγή; Συζητάμε με τη Δανάη Δεληγεώργη για την επιστημονική βάση των εγχειριδίων αυτοβοήθειας.

Τα βιβλία αυτοβοήθειας συγκαταλέγονται εδώ καιδεκαετίες στις μεγαλύτερες εκδοτικές επιτυχίες παγκοσμίως. Ταυτόχρονα, όμως, αποτελούν και μία από τις πιο παρεξηγημένες ίσως κατηγορίες βιβλίων.

Και όχι άδικα. Κατά καιρούς έχουν κυκλοφορήσει θεωρίες, «συνταγές» ευτυχίας, εύκολες υποσχέσεις και διάφορες new age προσεγγίσεις που συχνά καλλιεργούσαν την εντύπωση ότι αρκεί να σκέφτεσαι θετικά ή να θέλεις κάτι αρκετά για να αλλάξει η ζωή σου. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι συνήθως πολύ πιο σύνθετη και απαιτεί χρόνο,προσπάθεια και ουσιαστική κατανόηση του εαυτού.

Έτσι, πολλοί άνθρωποι αντιμετώπιζαν με δυσπιστία ολόκληρη την κατηγορία της αυτοβοήθειας, όμωςτα τελευταία χρόνια βλέπουμε να εμφανίζονται εκδοτικές προσπάθειες που βασίζονται στην επιστημονική γνώση και την κλινική εμπειρία, επιχειρώντας να προσεγγίσουν την προσωπική ανάπτυξη με μεγαλύτερη υπευθυνότητα. Δεν υπόσχονται θαυματουργές λύσεις, αλλά προσφέρουνεργαλεία, ερωτήματα και νέους τρόπους να δούμε τον εαυτό μας και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε.

Το ερώτημα, λοιπόν, παραμένει: μπορεί τελικά έναβιβλίο να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα τον εαυτό μας; Κάνει τη διαφορά το να υπάρχει πίσω από αυτό ένας άνθρωπος της επιστήμης;

Σήμερα συζητάμε με τη Δανάη Δεληγεώργη, ψυχοπαιδαγωγό με εξειδίκευση στην υποστήριξη νευροαποκλινόντων ανθρώπων και διδάσκουσα στο Τμήμα Παιδαγωγικής Ψυχολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Αφορμή για τη συζήτησή μας είναι το βιβλίο της «Πάνω, Κάτω, Μπροστά, Πίσω». Μπορεί, λοιπόν, ένα βιβλίο να μας αλλάξει πραγματικάή λειτουργεί κυρίως ως η αφορμή για να ξεκινήσει μια ουσιαστική διαδικασία αλλαγής, αυτογνωσίας και προσωπικής εξέλιξης;