Vette Praat #91 De Engelse Koorts

Waarin onze wegen zich scheiden, maar we als vanouds onafscheidelijk blijken. We bellen. Internationaal dan nog. Met hier en daar wat windgeruis en motorgeraas. Idioten onder elkaar, of uit elkaar, de monoloog doorbroken. Met Marc vanaf het Circuit des Remparts International d’Angoulême en Joost vanuit de studio in Koewacht. Verschil moet er zijn tenslotte. Net zoals je zuinig moet zijn op vrijwilligers, dat hoor je op de achtergrond. Na regen komt er namelijk zonneschijn. Laten we dan ook meteen de Paarse Porsche maar introduceren. Het is tenslotte een one-of-one. Dakloos zonder karton, op zijn Duits. Marc als passenger princess geeft een heel nieuwe dimensie aan deze podcast. Wat een drukte op de achtergrond trouwens. Gelukkig kunnen we ons terugtrekken in de koffer van Marlène Dietrich. Oh nee, die staat in Berlijn. Lorraine Dietrich dan, Le Mans winnaar en nog altijd fris en fruitig. Principes heb je alleen maar last van. Achteloos parkeren dan weer veel minder. Zeker wanneer het leuke dingen zijn. Voor je het weet zit je uitgebreid uit te leggen hoe je een rondje door de regio moet rijden. Het is niet makkelijk allemaal. Denk ik. Driewielers op het dak en driewielers op de piste. Puurder dan dat wordt het allemaal niet. Blijkt Joost gewoon stiekem naar Ukelia te zijn geweest. Nou ja, zo stiekem dan ook weer niet. Dank Daewoo, er zijn nog cyclopen voor de pedie. Taurus, Sauron, wat was het ook alweer? Gaan we speciaal voor Joost nog even naar de wereld der EV’s. Ofwel de universiteit van Harderwijk. De relativiteitstheorie van Darwin. Ofwel hoe evolutie geen ene flikker uitmaakt. Al is zelfs de tax disk verdwenen. Er is weer hoop voor de zoutlozen onder ons. We pakken ze wel terug. Tenzij de Zeek’r in de O’moda komt natuurlijk, dan verhuizen we toch maar een plek waar het niet naar Zierikzee ruikt. Toch nog een vraag… Erg gezellig allemaal. En als je manometer goed staat. Stationair of niet. Het schept toch een band, dat kan ik je verzekeren. Terwijl Joost struikelt over zijn topografie en verdrinkt in de snelle E-nummers oreert Marc nog even door over de filosofie van de met olie doordrenkte koude grond. Zwaai zwaai. Garage Het Stoepje op toer. Dat kun je tegenwoordig natuurlijk niet meer verkopen. Zomaar. De Engelse Koorts heeft ons goed te pakken.

De meeste foto's die we gemaakt hebben staan op ouderwetse kleurenfilm. Dat gaat dus nog even duren voor onze hoffotograaf die in zijn kelder allemaal heeft ontwikkeld en afgedrukt. Voor nu vindt je de zwartwit foto's van vorig jaar hier. Twee jaar geleden maakte hij met zijn antieke double8 camera deze film. Da's natuurlijk ook best leuk als teaser.