039: Ik kan niet wegkijken | Fadma van Leent (deel 3 van 4)

Dit is de derde aflevering van een vierdelige podcastserie waarin ik in gesprek ben met Fadma van Leent. In de vorige afleveringen vertelde ze over haar jeugd in de bergen van Marokko en de weg die ze in Nederland heeft afgelegd. Deze keer praten we over haar sterke rechtvaardigheidsgevoel en haar belofte om nooit weg te kijken.

Als kind heeft ze gevoeld wat onrecht was en hoe grote mensen wegkeken. Ze heeft zichzelf beloofd dat zij zal opkomen voor mensen die niet worden gezien of gehoord, ook wanneer dat haar zelf problemen kan opleveren.

Haar opa gaf haar een uitspraak mee die ze nooit is vergeten: “Ik heb liever dat je me pijn doet met de waarheid dan dat je me troost met een leugen.” Die overtuiging hoor je terug in haar manier van leven en werken. Fadma wil duidelijk zijn, afspraken nakomen en verantwoordelijkheid nemen. Maar ze merkt ook dat het niet altijd op prijs wordt gesteld.

Ook komen we terug op het verlies van haar dochtertje en hoe dat haar als mens en leidinggevende heeft veranderd. Het heeft haar milder gemaakt, terwijl het verdriet een deel van haar leven blijft.

“Was ik ook maar gewoon”, zegt ze soms. Want alles zien, voelen en bespreekbaar willen maken kost ook energie. Achter haar strijdvaardigheid zit een gevoelige vrouw die zou willen dat het af en toe wat gemakkelijker was.

Een persoonlijk gesprek over onrecht, eerlijkheid en de vraag wat het betekent wanneer je niet kunt wegkijken.

Meer informatie over rechtvaardigheidsgevoel?. Lees dan het volledige artikel over: wat is rechtvaardigheidsgevoel.