Obserwuj ulubione podcasty, słuchaj offline i w samochodzie z CarPlay i Android Auto, i zawsze wracaj tam, gdzie skończyłeś. Wypróbuj za darmo.
Określenie "wierutny" jest dość dziwne i nieco tajemnicze... O jego pochodzeniu wspomina wyłącznie kilka źródeł. Występowało dawniej obok takich słów jak "wiara", "wierzący", "wiernie" oraz "wierność". Wszystkie te wyrazy pochodzą od jeszcze praindoeuropejskiej formy uero-, czyli prawdziwy. Stąd także łacińskie verus czy niemieckie wahr - oba w znaczeniu prawdziwy. Do dziś jeszcze w polszczyźnie mówimy np. o "wiernym przekładzie", czyli przekładzie zgodnym z oryginałem. Kontekst religijny i duchowy słowa "wierny" pojawił się w naszym języku później. Ale wróćmy do "wierutnego"... Pierwotnie oznaczał to samo, co "wierny", czyli ten, któremu się wierzy, a następnie prawdziwy. Z czasem to słowo zaczęło być łączone wyłącznie z negatywnymi określeniami. Pisano na przykład o "wierutnych nieprzyjaciołach", "wierutnych złodziejach czy łotrach", czyli prawdziwych i rzeczywistych. I stąd właśnie określenie "wierutne kłamstwo", czyli kłamstwo prawdziwe, skończone...
