Obserwuj ulubione podcasty, słuchaj offline i w samochodzie z CarPlay i Android Auto, i zawsze wracaj tam, gdzie skończyłeś. Wypróbuj za darmo.
Mówimy "lelum polelum", kiedy mamy na myśli osobę ślamazarną, flegmatyczną, powolną czy niemającą własnego zdania. Takie "ciepłe kluchy" można by było również powiedzieć. Pochodzenie tego wyrażenia ma prawdopodobnie związek z prasłowiańskim czasownikiem lelěti czy lelějati, czyli chwiać się, kołysać się. W późniejszej staropolszczyźnie funkcjonowały jeszcze słowa "lelejać", czyli kołysać, chwiać oraz "lele" w znaczeniu słabeusz, ponieważ osoba, która się chwieje, nie należy do postaci stabilnych i mocnych. Niektóre źródła wiążą "lelum polelum" z bliźniaczymi bóstwami słowiańskimi - Lelem i Polelem, którzy mieliby być odpowiednikami Kastora i Pollukusa z mitologii rzymskiej. Nie ma jednak naukowej zgody co do takiej interpretacji...
