kerkelijke tucht?

In 1 Korinthe 5 schrijft Paulus dat er onder de Korinthiërs ontucht (>hoererij) was, die zelfs onder de natiën niet genoemd werd. Over het algemeen leest men in dit hoofdstuk een instructie voor het toepassen van de praktijk van “kerkelijke of gemeentelijke tucht”.

Hierbij verwijdert men iemand uit de kerkelijke gemeenschap die volgens de gezagsdragers volhardt in zonde. Dit wordt ook wel “excommunicatie”, of “in de ban doen” genoemd. Maar in Korinthe kende men niet zoiets als een kerkelijk instituut met een ledenlijst en statuten.

Daarnaast wijst Paulus nauwelijks op de man die deze zonde praktiseerde, maar spreekt hij het collectief aan. Hun houding deugde niet en daardoor hield die man het prima uit in hun midden. Wanneer zij oprecht zouden zijn en in de waarheid zouden leven, zou iemand die dit soort praktijken bedrijft vanzelf verdwijnen, omdat hij het niet zou uithouden in hun midden.

Studie op gezondewoorden.nl