15. Revival of the country blues in the twenties (deel 1): Papa Charlie Jackson, Blind Blake and Blind Lemon Jefferson

In de vorige afleveringen van deze podcast vertelde ik jullie hoe de blues tijdens de jaren twintig van de vorige eeuw migreerde van het platteland in het zuiden naar de steden in het noorden van de VS. En daar in de stad werd de bluesmuziek waanzinnig enthousiast onthaald. De eenzame field hollers verdwenen in het stedelijke rumoer en de muziek werd er sterker, fortissmi, krachtiger en intenser. Zwarte artiesten kregen meer en meer een podium en zelfs een kans om opnames te maken. Aanvankelijk waren het vooral vrouwen die de blues vertolkten - met een krachtige stem, met een expressieve seksualiteit en begeleid door luide bigbands. Het was WC Handy die de blues het stedelijk maatpakje had aangetrokken, en na hem leek de blues van het platteland wel helemaal vergeten.

Uit het oog dus, uit het commerciële oog. Maar de blues was zeker niet uit het hart, want aan het eind van de jaren twintig verschoof de aandacht opnieuw naar het platteland, naar de plattelandsblues, de country blues. En daar wil ik het in deze aflevering graag over hebben.

Nieuwsgierig naar meer? Volg me op Facebook, Instagram of Twitter. Of bezoek ⁠⁠www.souloftheblues.be⁠⁠.