Jak zniknąć z radaru? | Reportaż o czekaniu #346

Kupiłam bilet na pociąg nie po to, żeby gdzieś dojechać, tylko żeby na parę godzin legalnie zniknąć z radaru własnych spraw.

W wagonie nie mam zawodu, funkcji, terminów. Jest tylko czekanie, które powoli zamienia się w uwagę – i okno, w którym widzę prababcię, siebie i cudze życie migające w tle.

A jeśli lubisz pociągi - możesz autorce postawić podróżna

kawę https://buycoffee.to/dziennik.zmian

Wsiąść do pociągu – to zostawić za sobą codzienność i na chwilę przestać być „kimś do zrobienia”. W tym odcinku zabieram chętnych do wagonu, gdzie nuda staje się procesem, a czekanie – praktyką uwagi.

Słyszysz megafony, zacinający się system radiowy, pyknięcie

papierowego kubka z kawą. W tle jedzie historia mojej prababci Isi Glińskiej, która dostała udaru w pociągu do Lwowa, i mojej babci, która w jedną noc osiwiała. Pamięć miesza się tu z rytmem szyn.

Razem patrzymy przez okno: na cudze podwórka, psy biegnące wzdłuż torów, fragmenty miast, których nigdy nie poznamy. Pociąg uczy, że możemy być tylko świadkami – świat i tak toczy się bez nas, a my mamy rzadki przywilej, by na niego popatrzeć, nie próbując go naprawiać.

To specjalny odcinek „Dziennika Zmian” – poetycki mini‑reportaż dźwiękowy o legalnym znikaniu z radaru, o dziedziczeniu pamięci i o tym, co się dzieje w nas, kiedy nic nie możemy przyspieszyć.

Posłuchaj najlepiej w słuchawkach.

PS. Twórczość niszowa i powolna potrzebuje Twojej obecności, by przetrwać. Jeśli ten esej audio przyniósł chwilę ukojenia, podbij go

@milka.malzahn

________________________Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do mnie:facebook: https://www.facebook.com/Milka.Malzahnmoja strona: https://www.milkamalzahn.plpodcasty: https://anchor.fm/milkamalzahnRadio Białystok: https://www.radio.bialystok.pl/chilloutKawa dla Miłki: https://buycoffee.to/dziennik.zmianpiękne wsparcie https://patronite.pl/milkamalzahn