HZ. MAHMUD SÂMİ RAMAZANOĞLU (K.S.)-6-22 EYLÜL 2026-MEVLANA TAKVİMİ

Hz. Mahmud Sâmi (k.s.)’un hayatını manevi vazifelisi

ve ihvâna kılavuzu Muhterem Ömer Muhammed Öztürk’ün

kâleminden yayınlamaya devam ediyoruz:

Hz. Sâmi (k.s.), sâlih dostların birbirlerine olan yardımlarının

Kıyâmet günü de devâm edeceğinin tefsîrde beyân

edildiğini sohbetlerinde sık sık anlatırlardı:

Kıyâmet günü hesâba çekilen bir kulun seyyiâtı hasenâtına

denk geliyor. Meselâ, 1000 seyyiesi (günâhı) varsa 1000 de

hasenesi (sevâbı) var. Cenâb-ı Hâkk Azze ve Celle Hazretleri

o kuluna “anne babana git bir hasene iste, verirlerse bana

getir seni cennete dâhil edeyim” buyuruyor. O kul Mahşer

gününün o sıkıntılı anında Allâh’ın lûtfu ile anne ve babasını

bulup durumunu onlara anlatıyor. Onlar da “evlâdım bugünkü

günde biz kendimizi kurtaramadık ki sana bir faydamız olsun;

sana bir şey veremeyiz” diyorlar. O eli boş olarak, mahzûn bir

hâlde Hâkk’ın huzûruna varıyor. “Annem babam bana bir şey

vermediler yâ Rabbi” diye durumu arz ediyor. Bunun üzerine

Hâkk Te‘âlâ ve tekaddes hazretleri o kuluna:

“Senin dünyâ hayatında benim rızâm için sevdiğin bir dostun

yok mu idi?” diye soruyor. Cenâb-ı Hâkk kulunun o anda

hâtırına getiriyor ve “evet yâ Rabbi, filân kulun ile biz dünyâ

hayatında senin rızân için sevişirdik (birbirimizi karşılıklı severdik)”

diyor. Allâh (c.c.)’un lûtfu ile o dostunu bulup durumunu

ona anlatıyor. Kardeşi cevâben diyor ki:

“Ey kardeşim, ne kadar hasene istersen alabilirsin. Ben

kendimi kurtaramadım, bâri sen kendini kurtar” diyor. Hesâb

veren kul, Cenâb-ı Hâkk’ın huzûruna sevinçle geliyor ve durumu

arz ediyor. Bunun üzerine Sübhân olan Râbbimiz:

“Yâ öyle mi; o böyle bir ızdırâblı gününde kardeşine acıyarak

hasene veriyor; bense Cevvâdü Kerîmim, Erhâ-mü’r-

Râhimînim, her ikinizi de affettim” buyuruyor.

Ne büyük tebşîrât-ı ilâhî. El-hâmdü li’llâhi râbbî’l-‘âlemîn.

Allâh (c.c.) cümlemize rızâsı için birbirimizi sevmeyi nasîb

etsin (Âmîn).