RUYETULLÂH’A (ALLÂH (C.C.)’UN GÖRÜLECEĞİNE) DAİR DELİLLER-09 KASIM 2026-MEVLANA TAKVİMİ

Ebu Mansur (rh.a) diyor ki: “Bize göre, Allâhü Teâlâ’nın

görünmesi idraksiz ve tefsirsiz olarak ifade edilmesi hak

ve lâzımdır. Allâhü Teâlâ’nın görünmesine delil ise: “Hiç

bîr göz O’nu dünyada ihata ve idrak edemez. Fakat O,

ilmiyle bütün gözleri, varlıkları ihata eder. O, bütün

incelikleri bilir, her şeyden haberdârdır.” (En’am s. 103)

mealindeki ayet-i celîledir.

İkinci delil: Musa (a.s.)’ın niyazını beyan eden: “Musa

şöyle dedi: “Râbbim, cemalini bana göster, sana bakayım.”

(Araf s. 143) mealindeki ayet-i celîledir. Eğer Allâh

(c.c)’u görmek caiz olmasaydı, Musa (a.s.)’dan böyle bir

isteğin vuku bulması, onun cehlini ve Râbb’ini bilmemesini

ifade ederdi. Kim ki cahil olursa, o kimsenin Allâh

(c.c.)’un vahyini koruyan ve Peygamberlik görevini üzerine

alan kimse olma imkân ve ihtimalinin dışında olurdu.

Sonra gerçekten Allâhü Teâlâ, Musa (a.s.)’ı ne böyle istekten

nehyetti ve ne de onu me’yûs edip ümitsiz bıraktı.

Halbuki Nuh (a.s.)’a bunun gayri bir istekte bulunmayı

nehyetti. (Hud s. 42-47) Adem (a.s.) ve peygamberlerden

başkalarına, bu tür istekte bulunmalarından dolayı sitem

etti. (Taha s. 121) Bu, yani Allâh (c.c.)’u görmek eğer caiz

olmamış olsaydı, bu çeşit hareket, insanı küfre götürürdü.

Allâhü Teâlâ, Musa (a.s.)’ın niyazını reddetmeyip, isteğinin

gerçekleşme imkânı dahilinde olduğunu beyânla

şöyle buyurdu: “Beni hiç bir zaman göremezsin, fakat

şu dağa bak. Eğer o, yerinde durursa sen de benî görürsün.”

Eğer, “belki Musa Allâh’tan kendisini bilmesi için

bir alamet istedi” denirse, bu hususa şöyle cevap veriiir:

Allâhü Teâlâ “Beni hiç bir zaman göremezsin” buyurdu

ama kendini gösterdi.

(İmam Ebu Mansur Maturidi, Kitab’ut Tevhid, s.16)